***

داغ نومیدی ز آه سردم از دل می دمد

گلبن عشق در فصل خزان گل می کند

شفایی اصفهانی

***

ز چشمم گر رود شادم که باز از ناز می آید

نظر از دیده چون پرواز گیرد باز می آید

نوعی خبوشانی

***

ما تنک ظرفان چو گل نازک مزاج افتاده ایم

جنبش باد بهاری توبه ی ما بشکند

عالی شیرازی

***

چه نازک است دل توبه ای که بی تکلیف

به یک تبسم ساغر شکسته می گردد

عبدالرزاق فیاض لاهیجی

***

چون بتکده ی کهنه به نزدیکی کعبه

گویا که خدا خواسته آباد نگردیم

نوری اصفهانی

***

از پی دفع جنونم داغ بر سر می نهند

داغ دل بس نیست بر سر داغ دیگر می نهند

شاهقلی خلخالی

***

با هر که حرف دوستی ابراز میکنم

خوابیده دشمنی است که بیدار میکنم

نافع قمی

***

اگر چه داده مرا توبه شیخ شهر ولی

هزار شکر که بنیاد توبه محکم نیست

حکیم شیرازی

***

عیب زاهد کن ای پیر خرابات که دوش

بتمنای خطابخشی حق توبه شکست

غافل

***

اگر خواهی بسنجی زور فقر و سلطنت باهم

بچینی های فغفوری بزن کشکول چوبین را

مسیح کاشانی

***

گر گدای ژنده پوشم جای ننگ و عیب نیست

کهنه می بندد بر نخلی که صاحب حرمت است

پارسا تویسرکانی

***

بهر یک جام می کهنه، بسی جامه ی نو

کهنه شد بسکه نهادند بمیخانه گرو

آذر بیگدلی

***

تا نيفتى به دام خود، برچين

از سر خويش، زلف پرچين را

قافيه غياث

***

مایه گریه ی یکروزه ام آماده نکرد

ابر هرچند که آب دل دریا برداشت

ابوالقاسم کازورنی

***

گر گفت کسی باده حرام است خطا نیست

ما نیز برآنیم که بی دوست حرام است

ادب شیرازی

***

مشو فريفته ‏ى نقش كاسه‏ بازى چرخ

كه عاقبت به دغل‏ بازى اين دغا ببرد

بنایی هروی

***