تک بیتی، دوبیتی، رباعی های ناب
***
آشنایی کهنه چون گردید بی لذت بود
کوزه ی نو یک دو روزی سرد سازد آب را
سالک یزدی
***
تن مکتبست و عشق ادیب و دل ضعیف
غمگین چو کودک سبق از یاد رفته است
راقم مشهدی
***
به درد و داغ تنهایی دوا از کس مجو ای دل
نه اظهار جراحت های خود، نی یاد مرهم کن
حیدرهروی
***
ز آندم که چشیدیم نمک خوان محبت
هر چیز که خوردیم مزه ی خون جگر داشت
اختری یزدی
***
خاک این محنت سرا آغشته با خون دلست
کی به این ویرانه دل بندد کسی کو عاقلست
حیدری تبریزی
***
گمراهی اگر می طلبی همره ما باش
در هر قدمی راهبر ما، بلدی هست
سالک قزوینی
***
زخمی به من نزد که دم تیغ برنگشت
برگشتگی بخت مرا زین قیاس کن
رضی اصفهانی
***
یک آزاد درین دامگه فانی نیست
یوسفی نیست درین مصر که زندانی نیست
چاشنی گیر ز هر کاسه ی این خوان گشتم
خوش نمک تر ز سرانگشت پشیمانی نیست
ادایی یزدی
***
پروای سخن گفتن احباب ندارم
نقلی که غم از دل ببرد نقل مکانست
رفعتی تبریزی
***
زود تسلیم شو ای خسته، گرانجانی چیست
گر نیامد به عیادت به عزا می آید
رفیعی کاشانی
***
یکدم ای آرام جان بنشین که پیشت جان دهم
ز آنکه باقیمانده ی عمرم زمانی بیش نیست
ارسلان مشهدی
***
هوای بزم اسیری کدورت آمیزست
مگر که از تو غباری بر آستان مانده
حیران قاینی
***
بستم به رخت پرده ی چشم نگران را
تا چشم به روی تو نیفتد دگران را
رفیقی آملی
***
چشم مستش خوانده افسونی که در هنگام هوش
یک نفس بی ناله ی مستانه نتوانم نشست
روح الامین شهرستانی
***
کی شویم از قید خودی چون عنکبوت
بعد مردن هم به دام خود گرفتاریم ما
خالص اصفهانی
***
کیفیت نظاره ز خود بی خبرم کرد
این می نه به اندازه ی پیمانه ی ما بود
روشنی همدانی
***
ساخته ناله ی منش ، مایل بیگنه کشی
آه که باز باعث قتل هزار کس شدم
خاطری کاشانی
***
محتاج به طوفان نشود خانه ی عاشق
ویرانی این غمکده از موج حصیرست
احولی سیستانی (بسمل)
***
تا دل آواره را پهلوی او جا سازمش
میروم دنبال او باشد که پیدا سازمش
طالب گیلانی
***
نرفت از دل گردون غبار کینه ما
شکست در بغل سنگ آبگینه ما
مسیب بیک
***
از حال خود آگه نیم، لیک این قدر دانم که تو
هرگاه که در دل بگذاری، اشکم ز دامان بگذرد
رشکی همدانی
***
دامان خرابات نشینان همه پاکست
تر دامنی ماست که تا دامن خاکست
بابا نصیبی
***
مردم از محرومی و شادم که نومید از تو ساخت
تلخی جان کندنم امیدواران شما
نزاری گیلانی
***
شاعر نیم و شعر ندانم که چه باشد