تک بیتی، دوبیتی، رباعی های ناب
***
مدعی چون دید دردم از ملامت لب ببست
ای خوش آن دردی که تسکین ملامتگر دهد
روغنی استرآبادی
***
داغ غم نیست که از دست تو دارم بر دل
خال رسوایی عشقست به رخسار دلم
احولی سیستانی (بسمل)
***
وای به روزگار من! در تو اگر اثر کند
ناله و آه نیمه شب ، گریه صبحگاهیم
بابا نصیبی
***
گر نباشد دلنوازیهای سنگ کودکان
تنگتر باشد بیابان از لحد دیوانه را
راقم مشهدی
***
کعبه دریافتم و کام نجستیم، ولیک
شرط راهست رضی، طی بیابانی چند
رضی اصفهانی
***
ای فلک دیگر برآر از ننگ عریانی مرا
عیب دانا نیستم، تا کی نپوشانی مرا؟
رفیع مشهدی
***
زلفش به خط سپرد رضی عهد دلبری
خوبی ازین دو سلسله بیرون نمی رود
رضی اصفهانی
***
نه ترا سر شنیدن، نه مرا مجال گفتن
به شمار چون درآرم غم بیشمار خود را
رفیع مشهدی
***
گل پر عرق، نرگس چو آب، از می نفور ، از ما خجل
خودرای من، بیباک من، باز از کجاها آمده؟
رفیعی کاشانی
***
گرد سر میگردم امشب شمع این کاشانه را
تا بیاموزم طریق سوختن پروانه را
نظیری نیشابوری
***
گر کشد قاتل من چشم مبندید مرا
زان که یک دیدن او قیمت صد جان باشد
زبانی هندوستانی
***
پیوسته، ز من کشیده دامن دل تست
فارغ ز من سوخته خرمن دل تست
گر عمر وفا کند، من از تو دل خویش
فارغ تر از آن کنم،که ازآن من دل تست
قاسم بیگ حالتی
***
شدم به عشق تو مشهور و نیستم خوشحال
که هر که دید مرا، آورد تو را به خیال
میر اشکی
***
می کشد غیرت مرا، گر دیگری آهی کشد
زان که می ترسم که از عشق تو باشد آه او
شیخ بهایی
***
اگر در پایت افکندم سری ، عیبم مکن! کاندم
چنان بودم که از مستی ز سر نشناختم پا را
امیر شاهی
***
گفتى ز هجر مى نهمت داغ بر جگر
صد داغ بر دل است مرا، اين يكى دگر
فکری اردوبادی
***
زينگونه كه بسته نرگست خواب مرا
در گور به حيرتم كه چون خواهم خفت؟
جمیله اصفهانیه
***
در اوّل نگه ز سر جان گذشته ايم
آن قاتل است در صدد امتحان، هنوز
حسن اله آبادی
***
مىكشى هر لحظه تيغ و قصد جانم مىكنى
قصد جانم مىكنى يا امتحانم مىكنى؟
لاری جرجانی
***
در خَمِ زلف تو آويخت دل و شانه به هم
تا چه سازند ببينيم دو ديوانه به هم
تا چه مستى به سر باده كشان باز آرد
لب ميگون تو شد با لب پيمانه به هم
بهار شروانی
***
شاعر نیم و شعر ندانم که چه باشد