تک بیتی، دوبیتی، رباعی های ناب
***
مده بدست بتان دل که بیخود ومستند
به شیشۀ دل ما بین ، که خرد بشکستند
صباحی بید گلی
***
بخیه ئی بردل زدم ازسوزن مژگان خویش
عمرها رفت وهنوزازسوزنم خون میچکد
طالب آملی
***
درعشق قراربی قراریست
بد نامی عشق نامداریست
عطار
***
من مرغ پرشکستۀ درخون نشسته ام
صیاد را بگوی ، مترس از رهاییم
عماد خرا سا نی
***
ای دل خبرنداشتم اززخم تیرعشق
وقتی خبرشدم که زخود بیخبرشدم
زرگراصفهانی
***
تا محرم رازعشق گشتیم
بیگانه زخویش وآشنائیم
محیط قمی
***
تسلیت های رقیب من نه از دل سوزی است
او نمک پاشی به قلب ریش ریشم می کند
ابولقلسم لاهوتی
***
ما کام دل خود ز اسیری بستانیم
از ما اگر این کنج قفس را نستانند
طبیب اصفهانی
***
ای دل نشدی سیر تو از بیهده گردی
تا چند بیاییم و تو در خانه نباشی
عارف قزوینی
***
دل غریب است وبکویت میهمان پاسش بدار
واجب است ایدوست واجب پاس مهمان غریب
نورعلیشاه اصفهانی
***
سوزی ونالۀ بی جا نکنی ای دل زار
خوب با شمع شدی همدل وهمکارامشب
عماد خرا سا نی
***
غم فرستادۀ عشق است عزیزش دارید
که غریبست وز اقلیم وفا میاید
طالب آملی
***
ما خود بدام وقید تو بودیم شوقمند
یارا فریب دانه نه مارا بدام کرد
نثارگرمرودی
***
شاعر نیم و شعر ندانم که چه باشد